Mój syn jest piratem.

Kara.

admin — Mon, 15 Dec 2008 22:01:15 +0000

Przykro mu, ale z jakiego powodu? Czy dlatego, ze oklamal mnie i swojego ojca? Przykro mu, ze naduzyl naszego zaufania? Przykro mu moze dlatego, ze dopóscil sie swojego pierwszego przestepstwa. Tyle razy powtarzalam, ze kopiowanie gier komputerowych jest zle. Tak sie nie robi. On dobrze wiedzial, ze w ten sposób okrada sie sie twóców i producentów, którzy dane gre stworzyli. Moze wielu z was wyda sie to smieszne i nie na czasie, ale moim zdaniem ich praca powinna byc równiez doceniona i oplacona. Kopiujac gry komputerowe traca oni swoje honorarium. Traca oni zysk. Czyli ich praca jest niedoceniona. Kazdy czlowiek, który pracuje chce by mu za to zaplacono. Producenci gier komputerowych równiez. Nasz syn zasluzyl na kare. A zeby dokladnie wiedziec o co mi chodzi, jego zadaniem jest po szkole pomaganie wszystkim starszym sasiadkom z naszego bloku w robieniu zakupów, czy innych pracach. Oczywiscie nie dostanie on zadnej zaplaty za to. Bedzie pracowal za darmo, tak jak przez takich jak on pracuja producenci gier komputerowych.

Klamstwo.

admin — Tue, 11 Nov 2008 21:59:49 +0000

Ale czy ja ostatnio widzialam jakies nowe pudleko po grze komputerowej w pokoju syna? Nie, nie widzialam. Myslalam, ze Lukasz dorósl w koncu do tego by sam zajmowac sie porzadkiem w swoim pokoju, dlatego tez nie bylo sladu na biurku po grach komputerowych oraz pudelkach. Cos tu jednak nie pasuje. Zawolalam syna, i kazalam mu wziasc wszystkie gry jakie on posiada. Lukasz przyniósl mi pudelko z grami komputerowymi. Niestety pudelko to bylo stare, a w srodku byly gry, które dosc dobrze znalam z wczesniej. A gdzie sa nowe gry, które ostatnio kupil mój syn? Sama zrobilam rewizje w pokoju syna. Okazalo sie, ze tamtych gier komputerowych nie znalazlam, ale za to znalazlam mase plyt z kopiami gier. Tych gier w które ostatnio gral móh syn. Czyli jednak mój syn jest piratem komputerowym. Jak moglam sie dac tak szybko przekonac do teori meza. Jednak mielismy za duzo zaufania do naszego syna, a on to zaufanie bez skrupulów wykorzystywal. Lukasz przyznal sie do tego co zrobil od razu. Mówil, ze niby mu przykro.

Makabryczne odkrycie.

admin — Thu, 22 May 2008 21:59:27 +0000

Ostatnio w piatek Lukasz przyniósl do domu nowa deskorolke. Cos mi sie to nie podobalo, bo nie przypominam sobie by Lukasz prosil mnie o pieniadze na deskorolke. Jedynym wyjsciem byl mój maz, ale on uwaza, ze deskorolki sa swiadectwem, ze rodzice nie maja czasu by zajac czyms dziecko, kupuja mu wtedy deskorolke i dziecko szlaja sie po jakis rampach i staje sie malym huligane. W sumie w wiekszosci przypadków tak wlasnie jest. Wystarczy przejsc sie wieczorem ulicami naszego miasta. W takim badz razie mój maz zapewne nic nie wie, o nowej deskorolce syna. Skad ma on pieniadze na nowa deskorolke. Jedyne co mi switalo w glowie, to pieniadze, które mialy byc przeznaczone na gry komputerowe. Jednynie gry komputerowe sa wiekszym wydatkiem, którego Lukasz dokonuje sam. Przy kupnie innych rzeczy zawsze towarzyszy mu jedno z nas. Czternastolatek nie powinien sam wydawac wiekszych sum pieniedz. To zbyt niebezpieczne. A gry komputerowe kupuje sam kazdy w jego wieku. Ale nie rozumie, przeciez on kupowal gry, wiec jak to mozliwe?

Marketing.

admin — Sun, 13 Apr 2008 21:59:06 +0000

Takie dzialanie jest traktowane jako dzialanie marketingowe. Wiele producentów tak wlasnie promuje swoje najnowsze gry komputerowe. Jest to wiec calkiem legalne. A ja zapomnialam sie przyjrzec, czy gry które przynosil Lukasz sa tylko demkami, czy tez to pelne wersje. Jednak nawet jesli to pelne wersje, to Lukasz kupuje potem orginal. Moim zdaniem nie wszystkie gry komputerowe sa dostepne w wersji demo w internecie. Jak wiec ma mój syn sprawdzic, czy dana gra bedzoe dla niego wystarczajaco interesujaca, czy tez nie. Oczywiscie musi zapoznac sie dostepna pelna wersja. Ale w wiekszosci wypadków juz na pierwszy rzut oka i kilka pierwszych chwil, gracz wie czy dana gra komputerowa jest warta tych pieniedzy, za które chce ja sprzedac producent. Niektóre z gier komputerowych przeciez sa totalna porazka, a kosztuja tak wiele pieniedzy. Nawet nas nie stac by wyrzucac pieniadze w bloto. Zreszta my równiez musimy na nasze pieniadze ciezko pracowac. I jesli sie oplaca, to warto cos kupic, ale jesli nie, to nie.

Kontrola.

admin — Wed, 26 Mar 2008 21:58:38 +0000

Mimo tego, ze mój maz przekonal mnie do swojego zdania i w znaczny sposób uspokoil mnie, ze nasz syn nie jest piratem i nie kopiuje nielegalnie gier komputerowych, postanowilam miec sie na bacznosci i kontrolowac postepowanie syna. Wiedzialam, ze nie rozgryze tej zagadki w ciagu paru godzin, ale ja w tymmomencie liczylam, ze uda mi sie cielesnie potweirdzic teorie mojego meza i wszystko wróci do normy. Przez caly tydzien obserwowalam jak Lukasz sie zachowuje. I w tym tygodniu przyniósl do domu jakies dwie gry, potem wieczorem je zaniósl. Przez kolejne kilka dni pogral w nie, po czym przyszedl do mnie ipoprosil mnie o pieniadze na nowa gre komputerowa bo znalazl taka fajna. Okazalo sie, ze mój maz mial racje. To tylko falszywy alarm, a mój syn nie kopiujegier komputerowych, tylko je testuje, a potem kupuje orginalna wersje. Moim zdaniem to wcale nie jest kradziez. Wersje demo pewnym gier komputerowychsa dostepne w internecie, w celu zapoznania sie z gra i zakupem orginalu i pelnej wersji.

Rozmowa z mezem.

admin — Mon, 04 Feb 2008 21:58:18 +0000

Postanowilam niezwlocznie porozmawiac o tym fakcie z moim mezem. Myslalam, ze mój maz inaczej zareaguje. Bardzo sie na nim zawiodlam. Ja mu tlumacze, ze nasz syn jest piratem i kopiuje nielegalnie gry komputerowe, a on mi mówi, zebym sie uspokoila i ze tak robia wszystkie dzieci. Moze i mój maz ma racje. Jest tyle fajnych gier komputerowych, które dzieci chca miec, kupujemy im je, a one po dwóch dniach sie nimi nudza. Moze Lukasz robi to, by sprawdzic czy dana gra mu sie spodoba i warto ja kupic, czy tez nie. Mój maz byl wlasnie tego zdania, i wtierdzil, ze musimy miec malego na oku. Jesli jego plan dzialaniatak wlasnie wyglada, to trzeba przyznac, ze to bardzo inteligentne. Chlopak bierze gry i testuje, by nie wydawac pieniedzy na gry komputerowe, które nie sa godne uwagi. Takie ekonomiczne podejscie do zycia. Uczy sie oszczednosci i slusznego podejmowania decyzji. Moje niepokoje ucichly. Przeciez nasz syn to madry chlopak. Jak wogóle moglam go posadzic o cos takiego? Alez ja jestem glupia.

Mój syn jest piratem.

admin — Fri, 18 Jan 2008 21:57:56 +0000

Ostatnio zaniepokoila mnie jedna sprawa. Zauwazylam, ze mój mlodszy syn przynosi do domu gry komputerowe, ma je w swoim posiadaniu jedno popoludniu, odnosi je spowrotem, a potem i tak gra w te gry. Od razu sie domyslilam, ze chodzi tu o piratowanie. Ja osobiscie jestem wielkim wrogiem kopiowania plyt i gier komputerowych. Zarabiamy z mezem wystarczajaco duzo, by nasze dzieci mogly legalnie i zgodnie z prawem kupowac sobie gry komputerowe, które sa orginalne. Nie wiem wogóle z kad on wzial ten pomysl, zeby gry piratowac. To jest karygodne. Moje dziecko zamienia sie w malego przestepce. Nidgy nie pomyslalam o tym,ze to wlasnie mnie dotknie taki problem. W moim domu do tej pory swoje miejsce zajmowaly tylko orginalne filmy i gry komputerowe. Zawsze gdy którys z chlopców upatzyl sobie fajna gre dostawal pieniedze na nia, by móc sobie ja kupic. Obojetnie ile taka gra kosztowala. Pieniedze czasem nie sa najwazniejsze.A pieractwo jest dla mnie kradzieza i nie zycze sobie takiego czegos w moim domu.